زندگی از دیدگاه اسلام/ اسلام زندگی تجملی نمی خواهد
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۶ ساعت ۱۶:۲۷
نحوه و سبک زندگی یکی از موضوعاتی است که دین اسلام به صورت مشخص در باب آن تعلیمات آموزنده و مفیدی دارد. اقتصاد اسلامی زندگی را به ۳ نوع تقسیم می کند:
زندگی از دیدگاه اسلام/ اسلام زندگی تجملی نمی خواهد
 
به گزارش پایگاه خبری ایرانی اسلامی: اقتصاد اسلامی زندگی را به ۳ نوع تقسیم می کند:
۱ – زندگی رفاهی
۲ – زندگی ضروری
۳ – زندگی تجملی
۱ – زندگی رفاهی
زندگی رفاهی را هم اسلام می پسندد حتی وقتی در زمان پیغمبر اکرم (ص) آن فکر انحرافی پیدا شد ، بعضیها از غذای لذیذ خودداری کردند آیه شریفه آمد :
« قُل مَن حَرَّمَ زینَةَ اللهِ الَّتی اَخرَجَ لِعبادِهِ وَ الطَّیَّباتِ مِنَ الرَّزقِ »
ای مسلمانان ! خدا در این دنیا هر چه خلق کرده است برای تو خلق کرده است. چرا در رفاه و آسایش نباشی ؟ چرا غذای لذیذ را برای خود حرام کنی ؟ چرا ازدواج نکنی ؟ چرا تو پسر یا دختر بنشینی و ازدواج نکنی ؟ « قل من حرم زینة الله التی اخرج لعباده و الطیبات من الرزق » بعد می فرماید آنچه در دنیاست از آن تو است. اگر کافر می خورد صدقه سر تو است.
۲ – زندگی ضروری

زندگی ضروری یعنی همه از خوراک ، پوشاک ، مسکن بهره مند باشند. اگر انسان می تواند این موارد را برای خود و خانواده اش تهیه کند ثواب فراوان دارد. ان شاءالله در آینده درباره این مطلب صحبت می کنم که آن مردی که زحمت بکشد تا خود و زن و بچه اش در رفاه باشند ؛ آن خانمی که زحمت بکشد برای این که شوهرش و بچه اش در رفاه باشند ثواب شهادت در راه خدا دارد.

« اَلکادُّ عَلی عِیالِهِ کَالمُجاهِدِ فی سَبیلِ اللهِ »

اگر بتواند این زندگی ضروری را برای خود تهیه کند لازم است ، واجب است تهیه کند. یعنی کسی که می تواند زن و بچه اش را در رفاه بگذارد امّا تنبلی کند این کار حرام است. و این که حق الناس است یا نه ؟ راجع به زن حق الناس است و اصل این کار حرام است. لذا زندگی ضروری برای انسانها اگر خود آنها بتوانند تهیه کنند واجب و لازم است. و اگر نتوانند مثل این که معلول است مجروح است ، بازنشسته است و بالاخره بیکار است کار ندارد نمی تواند زندگی ضروری یعنی خوراک ، پوشاک ، مسکن برای خود و عیال تهیه کند ، اسلام می گوید : دولت اسلامی باید تهیه کند. و اگر دولت اسلامی نتواند بر همه و همه لازم و واجب است این زندگی ضروری را برای دیگران تهیه کنند.

قرآن در این باره آیه ای دارد که من تقاضا دارم همیشه مخصوصاً در این ماه مبارک رمضان این آیه در نظر همه ما مخصوصاً خانمها باشد. می فرماید:

« لَیُنفِق ذُو سَعَةٍ مِن سَعَتِه وَ مَن قُدِرَ عَلَیهِ رِزقُهُ فَلیُنفِق مِمّا اتیهُ اللهُ لا یُکَلُفُ اللهُ نَفساً اِلّا ما اتیها »

می فرماید : هر که باندازه قدرتش باید نسبت به زندگی ضروری خود و دیگران توجه داشته باشد. آن که می تواند یک خانواده ، دو خانواده ، ده خانواده را اداره کند باید اداره کند. « لینفق ذو سعة من سعته » و آن که نمی تواند به اندازه ای که می تواند. به اندازه ای که می تواند یعنی : از افطار یک لقمه کمتر ، برای دیگران ، از لباس یک مقدار قناعت ، برای دیگران ، از مسکن یک مقدار قناعت ، برای دیگران. از این آیه می فهمیم همه مسئولیم.

« اِذت ظَهَرَتِ البِدَعُ فی اُمَّتی فَلیُنظهِرِ العالِمُ عِلمَهُ فَمَن لَم یَفعَل فَعَلَیهِ لَعنَةُ اللهِ »

یعنی اگر یک فکر انحرافی پیدا شد عالم باید داد بزند و الاّ لعنت خدا بر این عالم باد.

۳ – زندگی تجملی

زندگی تجملی آن است که اسلام نمی خواهد ، آن است که اسلام کوبیده است و عالی کوبیده است. زندگی تجملی یعنی آن زندگی که انسان را پایبند کند نظیر ازدواجهائی که الان همه دخترها و پسرها و پدران و مادران را پایبند کرده است. ازدواج تحمیلی ، خانه تجملی و خوراک تجملی و پوشاک تجملی می خواهد و این از نظر اسلام غلط است. همین طور که اسلام می گوید : آقا ! زن بگیر ، خانم ! شوهر کن ، همین اسلام می گوید : تو اگر زن داری و احتیاج نداری دنبال زن دیگر نرو ، زن هوسی نگیر باندازه ای که در رفاه و آسایش باشی خرج کن. اما تجملگرایی غلط است. و بعد هم قرآن می گوید همه دردسرها از همین تجمل پیدا شده است. بدا به حال آن قومی که بقول قرآن شریف زندگی تجملی داشته باشند و بدا به حال آن فردی که زندگی تجملی داشته باشد.

« وَ اِذا اَرَدنا اَن نُهلِکَ قَریَةً اَمَرنا مُترَفیها فَفَسَقُوا فیها فَحَقَّ عَلَیهَا القَولُ فَدَمَّرنا ها تَدمیراً »

می فرماید اگر در یک ملتی زندگی تجملی زیاد شد این ملت حتماً نابود شدنی است و این زندگی تجملی آنها را به عیاشی ، به فسق و فجور و گناه می کشاند. این مربوط به ملت بود. درباره فرد هم در سوره واقعه می فرماید :

« وَ اَصحابُ الشَّمالِ ما اَصحابُ الشَّمالِ * فی سَمُومٍ وَ حَمیمٍ * وَ ظِلًّ مِن یَحمُومٍ * لا بارِدٍ وَ لا کَریمٍ * اِنَّهُم کانُوا قَبلَ ذلِکَ مُترَفینَ »

می فرماید اصحاب شمال چقدر شوند آنها کیانند ؟ آنها که در عذاب دردناک جهنمند آنها که گناه روی گناه می کنند بعد می فرماید : می دانی گناه روی گناه از کجا پیدا می شود ؟ از اسراف ، از عیاشی ، از زندگی تجملی. زندگی تجملی است که گناه می آورد.
کد مطلب: 101495